ستاره شب

شاگردی از استادش پرسيد:

 عشق چست؟

استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچينی! شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت.

استاد پرسيد: چه آوردی؟

 و شاگرد با حسرت جواب داد: هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه های پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا کردن پرپشت ترين، تا انتهای گندم زار رفتم .

 استاد گفت: عشق يعنی همين!

 شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست؟

 استاد به سخن آمد که : به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور. اما به ياد داشته باش که باز هم نمی توانی به عقب برگردی!

 شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت .

استاد پرسيد که شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولين درخت بلندی را که ديدم، انتخاب کردم. ترسيدم که اگر جلو بروم، باز هم دست خالی برگردم. همين!!

نوشته شده توسط مرضيه در یکشنبه سی و یکم شهریور 1387 ساعت 6:19 موضوع | لینک ثابت

خدایا

به هر که دوست میداری بیاموز که :

عشق از زندگی کردن بهتر است

و به هر که دوستر میداری

بچشان که

دوست داشتن از عشق برتر است.

                                                                                                  دکتر علی شریعتی

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387 ساعت 22:16 موضوع | لینک ثابت

كودكي ده ساله كه دست چپش در يك حادثه رانندگي از بازو قطع شده بود براي تعليم فنون رزمي جودو به يك استاد سپرده شد. پدر كودك اصرار داشت استاد از فرزندش يك قهرمان جودو بسازد. استاد پذيرفت و به پدر كودك قول داد كه يك سال بعد مي تواند فرزندش را درمقام قهرماني كل باشگاهها ببيند. در طول شش ماه استاد فقط روي بدنسازي كودك كار كرد و در عرض اين شش ماه حتي يك فن جودو را به او تعليم نداد. بعد از شش ماه خبر رسيد كه يك ماه بعد مسابقات محلي در شهر برگزار ميشود. استاد به كودك ده ساله فقط يك فن آموزش داد و تا زمان برگزاري مسابقات فقط روي آن تك فن كار كرد. سرانجام مسابقات انجام شد و كودك توانست در ميان اعجاب همگان، با آن تك فن همه حريفان خود را شكست دهد. سه ماه بعد كودك توانست در مسابقات بين باشگاهها نيز با استفاده از همان تك فن برنده شود. وقتي مسابقات به پايان رسيد، در راه بازگشت به منزل، كودك از استاد راز پيروزي اش را پرسيد. استاد گفت: دليل پيروزي تو اين بود كه اولاً به همان يك فن به خوبي مسلط بودي. ثانياً تنها اميدت همان يك فن بود و سوم اينكه تنها راه شناخته شده براي مقابله با اين فن، گرفتن دست چپ حريف بود، كه تو چنين دستي نداشتي. ياد بگير كه درزندگي، از نقاط ضعف خود به عنوان نقاط قوت استفاده كني. راز موفقيت در زندگي، لزوماً داشتن امكانات نيست، بلكه استفاده صحیح از "بي امكاني" نیز به عنوان نقطه قوت است.

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه بیستم تیر 1387 ساعت 0:8 موضوع حكايت | لینک ثابت

صادق هدايت در سه شنبه 28 بهمن ماه 1281 در خانه پدري در تهران تولد يافت. پدرش هدايت قلي خان هدايت (اعتضادالملك)‌ فرزند جعفرقلي خان هدايت(نيرالملك) و مادرش خانم عذري- زيورالملك هدايت دختر حسين قلي خان مخبرالدوله دوم بود.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مرضيه در یکشنبه شانزدهم تیر 1387 ساعت 13:15 موضوع زندگي نامه نويسندگان | لینک ثابت

می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند

ستایش کردم گفتند خرافات است

عاشق شدم ، گفتند دروغ است

گریستم ، گفتند بهانه است

خندیدم ، گفتند دیوانه است

دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم !

                                                                                       « دکتر علی شریعتی »

نوشته شده توسط مرضيه در چهارشنبه پنجم تیر 1387 ساعت 17:32 موضوع از شريعتي | لینک ثابت

بازدید چشمه گله گیله و قصر ناصری در شهرستانک

جاذبه ها ي شهرستانك: روستاي شهرستانك ،طبيعت بهاري در كوچه باغ هاي شهرستانك ، چشمه گل گيله و شكارگاه دوره

ناصرالدين شاهي ، سنگ نبشته شكارگاه ، دورنماي ارتفاعات قلعه دخترخاطرات شهرستانك

دوشنبه شب كه رفته بودم خوابگاه پيش بچه ها قرارگذاشتيم اردوي شهرستانك( چالوس )رو با خوابگاه حتما

بريم .اما من تا 5 شنبه كه فرزانه زنگ زد دودل بودم كه بيام يا نه ولي خوب دلو زدم به دريا و و تصميم گرفتم

كه شانس با هم بودن دوباره رو از خودم نگيرم مي دونم كه خيلي خوش مي گذره .

تو اين 4 سال بهترين خاطراتمو  از مسافرت ها و اردو هاي دانشگاه دارم .

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387 ساعت 2:50 موضوع ٍسفر نامه | لینک ثابت

اي كاش حقيقت زندگي مثل بعضي جملات زيبا بود!

اي كاش ذنيا اينهمه آدم عاقل نداشت !

اي كاش كشور ما 72 ميليون قاضي نداشت!

اي كاش روزگار اينقدر سربه سر ما نمي گذاشت!

اي كاش دنيا اينهمه ...

نه!

اي كاش دنيا اينهمه اي كاش نداشت ...

نوشته شده توسط مرضيه در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387 ساعت 2:38 موضوع دل نوشته | لینک ثابت

فباي الاء ربكما تكذبان

نوشته شده توسط مرضيه در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387 ساعت 2:34 موضوع | لینک ثابت

         مي خواهم آب شوم                                                                                                      

                                                              بر گستره افق

               آن جا كه دریا              

                                                                 به آخر مي رسد

                                   وآسمان 

                                                                                   آغاز مي شود

                                                                                                                                         «  مارگوت بيگل»

نوشته شده توسط مرضيه در دوشنبه بیستم خرداد 1387 ساعت 16:43 موضوع دل نوشته | لینک ثابت

اي كاش زود تر از اينا كتاب شما كه غريبه نيستيد«هوشنگ مرادي كرماني» خونده بودمش .

اينو براي همه اونايي ميگم كه احساس ميكنن زندگي سخت و تلخ. پيشنهاد مي كنم اين كتاب رو اگه نخونديد حتماٌ بخونيد. علاوه بر داستان شيرين ،نثر خوب و گيرايي دار.

هو شو آخر كتاب مي گه :«روز گار اينجوري است .از شما چه پنهون همه اش تلخ نبود ، سخت نبود، سخت نيست.نا شكري نمي كنم . لذت هم داشت، دارد . لذت خواندن و نوشتن لذت پيدا كردن دوست ، خانواده، خدايا من چقدر خوشبختم »

« شما كه غريبه نيستيد.خسته شدم .نه خسته نشدم دارم اداي خسته ها رو در مي آرم.»

حالا كه نگاه مي كنم مي بينم گذشته همش كه سخت و خالي از لذت نبوده با اينكه خيلي حسرت مي خورم براي كارايي كه نكردم و زمانهايي كه از دست دادم ولي بازم نبايد بزارم، انقد فكرمو بگير كه از حال غافل بشم.  

يه جمله از يه آدم مشهور خوندم كه گفته بود :« نيمه اول زندگي صرف انتظار كشيدن براي نيمه دوم و نيمه دوم صرف حسرت خوردن براي نيمه اول زندگي مي شود. »

من نمي خوام اينطور باشم.بهتر تا دير نشده يه كاري بكنيم.

شما که غریبه نیستید/ هوشنگ مرادی کرمانی/ انتشارات معین/ چاپ سوم1384/ 318 صفحه/ 3000تومان

موضوع: زندگینامۀ خودنوشت(اتوبیوگرافی) نویسنده

معرفی کتاب

هوشنگ مرادی کرمانی در آخرین کتابش، وقایع دوران خردسالی خود و بعد از آن را شرح داده. بخش عمدۀ کتاب، به دورۀ کودکی نویسنده که در روستایی ساده و محروم می گذرد اختصاص دارد. علیرغم سادگی و فقر و محرومیت فراوانی که بر این روستای دور افتاده حاکم است، اتفاقات جالب و تلخ و شیرین و توصیفات دقیق از عواملی هستند که کتاب را جذاب و خواندنی کرده است.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387 ساعت 1:24 موضوع معرفي كتاب | لینک ثابت

شريعتي :

نميدانم از او چه بگويم؟ چگونه بگويم؟

خواستم از بوسوئه تقليد كنم ، خطيب نامور فرانسوي كه روزي در مجلس با حضور لويي ، از مريم سخن ميگفت.

گفت: هزار و هفتصد سال است كه همه سخنوران عالم در باره مريم داد سخن داده اند .

هزار و هفتصد سال است كه همه فيلسوفان و متفكران ملت ها در شرق و غرب،ارزشهاي مريم را بيان كرده اند.

هزار و هفتصد سال است كه شاعران جهان در ستايش مريم همه ذوق و قدرت خلاق شان را به كار گرفته اند.

هزار و هفتصد سال است كه همه هنرمندان ،چهره نگاران پيكره سازان بشر، در نشان دادن سيما و حالات مريم هنرمندي هاي اعجاز گر كرده اند.

اما مجموعه گفته ها و انديشه هاو كوششها و هنرمنديهاي همه در طول اين قرنهاي بسيار ، به اندازه اين كلمه نتوانسته اند عظمت هاي مريم را بازگو كنندكه :

 « مريم مادر عيسي است»

و من خواستم با چنين شيوه اي از فاطمه بگويم .

باز در ماندم:

خواستم بگويم :

 فاطمه دختر خديجه بزرگ است.

ديدم كه فاطمه نيست.

خواستم بگويم كه :

فاطمه دختر محمد(ص) است.

 ديدم كه فاطمه نيست.

خواستم بگويم كه :

فاطمه همسر علي است .

 ديدم كه فاطمه نيست.

خواستم بگويم كه :

 فاطمه مادر حسين است.

ديدم كه فاطمه نيست.

 خواستم بگويم كه :

فاطمه مادر زينب است.

 بازديدم كه فاطمه نيست.

نه ؛اينها همه هست و اين همه فاطمه نيست.

فاطمه ، فاطمه، است

                                                        فاطمه

                                                                فاطمه

                                                                       است .            دكتر علي شريعتي

نوشته شده توسط مرضيه در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387 ساعت 0:45 موضوع از شريعتي | لینک ثابت

از شب سوال كن،

 تا باور كني

بي خانمان ترين ستاره اين آسمان منم

از همه دوستايي كه به من سر ميزنن سپاسگذارم

نوشته شده توسط مرضيه در جمعه دهم خرداد 1387 ساعت 2:54 موضوع دل نوشته | لینک ثابت

تو را به جای همه زنانی که نشناخته ام دوست می دارم

تو را جای همه روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم

برای خاطر عطر گسترده بیکران و برای خاطر نان گرم

برای خاطر برفی که آب میشود،برای خاطر نخستین گل

برای خاطر جانوران پاکی که آدمی نمی رماندشان

تو را برای خاطر دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه زنانی که دوست نمیدارم دوست میدارم

جز تو،که مرا منعکس خواهد کرد؟ من خود،خویشتن را بس اندک می بینم

بی تو جز گستره یی بی کرانه نمی بینم

میان گذشته و امروز

از جدار آینه خویشتن گذشتن نتوانستم

می بایست تا زندگی را لغت به لغت از یادش می برند

تو را دوست میدارم به خاطر فرزانگی ات که از آن من نیست

تو را برای خاطر سلامت

به رغم همه آن چیزها که به جز وهمی نیست دوست می دارم

برای خاطر این قلب جاودانی که بازش نمی دارم

تو می پنداری که شکی،حال آنکه به جز دلیلی نیستی

تو همان آفتاب بزرگی که در سر من بالا می رود

بدان هنگام که از خویشتن در اطمینانم

                                                                                  پل الوار(ترجمه شاملو)

نوشته شده توسط مرضيه در سه شنبه هفتم خرداد 1387 ساعت 1:29 موضوع شعر | لینک ثابت

فیلسوفی که ای کاش به سیاست آلوده نمی شد

کسی که دوباره می خواست حس وطن پرستی را زنده کند

نوشته شده توسط مرضيه در دوشنبه ششم خرداد 1387 ساعت 1:54 موضوع عكس | لینک ثابت

گيرم که من شکسته شوم ... سيستان بجاست

در سيستان تهمتن کشورستان بجاست

ايران بجاست تا که بلند آسمان بجاست

يعقوب اگر نماند نمويم به ماتمش

پاينده باد رايت ايران و پرچمش

,,, خلیج فارس خلیج همیشه ایرانی است ,,,

نوشته شده توسط مرضيه در دوشنبه ششم خرداد 1387 ساعت 1:53 موضوع | لینک ثابت

نزديك ۱ سال كه از بين ما رفتي بابا بزرگ از اون بالا بالا ها هواي مارو داشته باش.

نوشته شده توسط مرضيه در دوشنبه ششم خرداد 1387 ساعت 1:21 موضوع عكس | لینک ثابت

صداي شرشر بارون مياد وگه گاه صداي ماشيني كه از خيابون  ميگذره.

بالاخره غروب يه بارون درست حسابي اومد.، خيلي وقته كه منتظرش بوديم ،

اي كاش كمي بيشر ميباريد تا مي شست همه رو،.

شهرو آدما تو اين بهار خشك گرفته اند .

اوضاع آشفته اي و هيچ كس از فردا و اتفاقهايي كه قرار بيافته خبر نداره.

اينهمه خبراي دلگير كتتده و نااميد كننده ديگه  مردم رو ناراحت نمي كنه .

دارن عادت ميكنن كه تو اين اوضاع چيزي نگن و راضي باشن ، راضي كه نه ، شاكي نباشن.

هرروز با وجود اينهمه حرفاي شيرين و خبراي خوب، از بي اعتمادي،خيانت،دروغ،فسادو ناديده گرفته شدن، باز هم خورشيد طلوع مي كنه و در اوج نااميدي،مجبوريم كه خودمونو بزنيم به اون راه و حواسمونو پرت كنيم كه يعني نمي دونيم دوروبرمون چه خبرو چرا هيچكس به فكرنيست .

 با ديدن اينهمه رنگ و ريا باز هم تو سادگي خودمون غلت مي زنيم و به دروغ و ريا،به جاي حقيقت دلبسته مي شيم و خو مي كنيم.

وحشتناكه.

فكر دروغ و ريا ، فساد تو جامعه و بدبختي مردم مثل ميخ فرو ميره تو مغزو قلبم و باور نمي كنم كه ديگه بشه به كسي اعتماد كرد.

واي كه چقدر من پر از اشتباهم ...

فكر آدما با هر نفس، توهر كلمه ،تو هر ديدو بازديد وهر روزو شب، با منه و هر لحظه صداي فريادم رو گرفته تر و منو ترسو تر مي كنه .

اي كاش اينقدر ساده نبودم كه باور كنم ،

اي كاش همه ما كمي براي حرفامون دليل داشتيم ،

 وكمي عاشق بوديم ...

اي كاش مثل اين رعدو برق خشن مي تونستم صدامو ببرم بالا ، اونقد كه همه بفهمن كه چقدر دنيام تاريك شده و خسته ام.

دلم را ورق مي زنم

به دنبال نامي كه گم شد

در اوراق زرد و پراكنده اين كتاب قديمي

به دنبال نامي كه من ....

من شعرهايم كه من هست و من نيست

 به دنبال نامي كه تو ....

توي آشنا ، ناشناس تمام غزلها

به دنبال نامي كه او ....

به دنبال اويي، كه او ....؟

                                                        شعر از « قيصر امين پور»

نوشته شده توسط مرضيه در دوشنبه ششم خرداد 1387 ساعت 1:18 موضوع دل نوشته | لینک ثابت

نزديكتر بيا

       من زنده ام هنوز

                           نزديكتر بيا

                  اما...

                          من روي دست فاصله تشيع مي شوم .

نوشته شده توسط مرضيه در دوشنبه ششم خرداد 1387 ساعت 1:14 موضوع دل نوشته | لینک ثابت

Iهمه ما خودمان را چنين متقاعد مي كنيم كه با ازدواج زندگي بهتري خواهيم داشت ، حتما وقتي بچه دار مي شويم بهتر شده، با خود ميگوييم زندگي وقتي بهتر خواهد شد كه:

يك ماشين شيك تر بخريم

مرخصي برويم،...

 و در نهايت بازنشسته شويم ...

حقيقت اين است كه براي خوشبختي هيچ زماني بهتر از همين الان وجود ندارد .

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مرضيه در دوشنبه ششم خرداد 1387 ساعت 1:5 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 16:9 موضوع عكس | لینک ثابت

از سوسک میترسیم از له کردن شخصیت دیگران مثل سوسک نمیترسیم ! از عنکبوت میترسیم از این که تمام زندگیمون تار عنکبوت ببنده نمیترسیم ! از دیر جوش اومدن آب برای چای میترسیم از جوش آوردن خون آدما نمیترسیم ! از خواب موندن میترسیم از عمری که همه به خواب سپری شد نمیترسیم ! از وقت کم آوردن میترسیم ازهدر رفتن وقتی که داریم نمیترسیم ! از اینکه بهمون خیانت کنند میترسیم از خیانت کردن به خودمون نمیترسیم ! از گم کردن راه میترسیم از هیچ وقت به هیچ جایی نرسیدن نمیترسیم ! از خستگی سفر میترسیم از دست خالی رفتن و برگشتن نمیترسیم! از اینکه نادیده گرفته شیم میترسیم از اینکه نادیدنی هارو نمی بینیم نمیترسیم ! از اینکه یه روز تموم بشیم میترسیم از اینکه تموم نشده بی مصرف شیم نمیترسیم !

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 16:0 موضوع | لینک ثابت

•  دربيكرانه زندگي دو چيز افسونم ميكند 1-آبي آسمان را كه ميبينم و ميدانم كه نيست.2-خدارا كه نميبينم و ميدانم كه هست
•  
• ما لحظه ها را ميگذرانديم تا به خوشبختي برسيم افسوس خوشبختي همان لحظه ها بود که ميگذرانديم .

•  سنگي که طاقت ضربه هاي تيشه را ندارد تنديس زيبايي نخواهد شد از زخم تيشه خسته نشو که وجودت شايسته تنديسي زيباست
•  
• وقتي اين همه اشتباهات جديد وجود دارد که مي توان مرتکب شد، چرا بايد همان قديمي ها را تکرار کرد.
•  
• فراموش کن چیزی را که نمی توانی بدست آوری و بدست بیاور چیزی را که نمی توانی فراموش کنی!
•  
• سریع ترین راه دریافت عشق بخشیدن آن به دیگران است. 
•  
• رزوهاتو یه جا یاداشت کن و یکی یکی از خدا بخواه خدا یادش نمیره ولی تو یادت میره که چیزی که امروز داری دیروز آرزوشو کردی
•  
• زندگي کتابي است پرماجرا ، هيچگاه آنرا به خاطر يک ورقش دور مينداز
•  
• حکايت جالبي است که فراموش شدگان فراموش کنندگان را هرگز فراموش نمي کنند
•  
• انسان سه راه دارد: راه اول از انديشه مي‌گذرد،اين والاترين راه است. راه دوم از تقليد مي‌گذرد، اين آسان‌ترين راه است. و راه سوم از تجربه مي‌گذرد، اين تلخ‌ترين راه است.

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 15:56 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 15:54 موضوع عكس | لینک ثابت

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 15:49 موضوع حكايت | لینک ثابت

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 15:47 موضوع حكايت | لینک ثابت

 همدردی با بانویی خانه دار

درباره "به همین سادگی"

بعضی وقت ها و در بعضی فیلم ها لحظه هایی هست که آدم را به دنیایی پرت می کنند که دیر زمانی است سپری شده اند. موقعیت هایی که آدم را به لحظاتی از زندگی ارجاع می دهند که مدت هاست جایی در حافظه کوتاه مدت مان ندارند و باید خیلی خوش شانس باشیم که روزی ،روزگاری، جایی، شاید در کتابی یا فیلمی، جمله یا صحنه ای، آن خاطرات را برا ی مان زنده کند. درست مثل آنچه خوراک راتاتویی بر سر ایگوی منتقد آورد و پرتش کرد به گذشته دور در یک دهٍ فرانسوی و غذایی که مادرش برایش درست کرده بود. حکایت من و به «همین سادگی» هم به همین سادگی است. فقط زمزمه های زیر لب طاهره کافی بود که تداعی گر دورانی باشد که مادران مان خسته از روزمرگی و کار سخت منزل زیر لب، آواز هایی زمزمه می کردند. نوا هایی دلنشین که برای بسیاری از ما می تواند مملو از خاطراتی تلخ و شیرین باشد. «به همین سادگی» بیش از اینکه سینما باشد زندگی است. و بی گمان خاطرات نویسنده و کارگردان فیلم از دوران کودکی شان قوام دهنده ساختار اثرشان بوده است . خاطراتی از کودکی آن ها که به زیباترین شکل در روابط میان آرزو و علی با مادرشان ،طاهره، به تصویرکشیده شده است. هنوز هفت تیر بازی ها و بلاهایی که بر سر جوجه ماشینی های بیچاره می آوردیم فراموش نکرده ایم. هنوز دلخورشدن مان را ازکنجکاوی های مادر های دلسوزمان در مورد کار هایی که می کردیم به خاطر داریم و هنوز ازیاد آوری ژست های بازیگوشانه ای که برای بزرگتر هایمان می گرفتیم لذتی سرخوشانه می بریم. هنر سازندگان «به همین سادگی» در این است که این لحظات ناب را به بهترین شکل در اثر خود به نمایش درآورده اند تا تماشاگری چون من برایش اصلاً مهم نباشد که حتی مونتاژ پر شتاب فیلم هم نتوانسته از کسالت آور بودن دقایق طولانی آغازین فیلم بکاهد و یا اینکه پایان بندی عجولانه اثر می توانست این قدر تصنعی نباشد.

نوشته شده توسط مرضيه در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 2:30 موضوع درباره فيلم | لینک ثابت

من چه سبزم امروز

و چه اندازه دلم هوشيار است

نكند اندوهي سر رسد از پس كوه

چه كسي پشت درختان است

هيچ مي چرد گاوي در كرد ؛

ظهرتابستان است ، سايه هامي دانند كه چه تايستاني

 است.

سايه هايي بي لك

 گوشه اي روشن و پاك

كودكان احساس جاي بازي اينجاست

زندگي خالي نيست؛

مهرباني هست،سيب هست، ايمان هست.

آري

 تا شقايق هست، زندگي بايد كرد.

نوشته شده توسط مرضيه در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 0:54 موضوع شعر | لینک ثابت

به چه ميخندي ؟

يادت باشه كه هميشه اين قلب بيقرار

جاي هزار غزل عاشقانه را ميگيرد .

تو بخند ...

تمام ترانه ها فداي يك تبسمت 

نوشته شده توسط مرضيه در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 0:34 موضوع دل نوشته | لینک ثابت